Aave verhoogt reservefactoren in plaats van vaste kosten te vragen

Wat er gebeurde

Aave paste de reservefactor aan op 54 afzonderlijke markten. Een reservefactor is geen extra vergoeding bovenop de rente. Het is een percentage van de rente die leners al betalen aan depositohouders.

Met de verhoging wordt dat percentage omgeleid naar de treasury van het protocol. Daardoor ontvangt de treasury meer inkomsten wanneer leners rente betalen.

Het mechanisme schaal automatisch met gebruik. Als een markt veel lenen kent, ontstaat er meer rente en dus ook meer opbrengst uit de reservefactor. Aave hoeft geen aparte vaste tarieven per markt in te stellen.

Voor leners is een hogere reservefactor minder opvallend dan het invoeren van een nieuwe aparte fee. De totale rente blijft bestaan, alleen verandert de verdeling tussen depositohouders en de protocoltreasury.

De aanpassing raakt vooral depositohouders, omdat zij een kleiner deel van de rente ontvangen. Aave stelt reservefactoren markt voor markt bij en richt zich dit keer op actief gebruikte markten zoals Plasma’s USDT0 en GHO-pools, in plaats van één algemene verhoging voor alle markten.

Waarom dit telt

Voor beleggers in AAVE laat dit zien dat het protocol inkomsten op gebruiksbasis zoekt en reservefactoren per markt aanpast om extra opbrengst te genereren zonder directe nieuwe fees voor leners.