Ethereum houdt $136,552 mrd aan stablecoins en loopt voor op Solana
Een opname van 6 november laat zien dat Ethereum veel meer stablecoins en andere waarde bevat dan Solana. Verschillende cijfers tonen ook grotere DeFi- en getokeniseerde-activabedragen op Ethereum.
Wat er gebeurde
Een snapshot van 6 november om ongeveer 09:21 UTC laat $136,552 mrd aan stablecoins zien op Ethereum en $14,762 mrd op Solana.
De gecalculeerde waarde in decentralized finance stond op $42,99 mrd voor Ethereum en $5,262 mrd voor Solana. Decentralized exchanges verwerkten over zeven dagen $15,152 mrd op Ethereum en $10,228 mrd op Solana.
De marktwaarde van ETH was $272,427 mrd in de opname. Die van SOL was $52,899 mrd. Getokeniseerde real-world assets, exclusief stablecoins, bedroegen $15,337 mrd op Ethereum en $4,901 mrd op Solana.
De netwerken verwerken activiteit anders. Solana schakelde op 21 oktober zijn Alpenglow-consensus in met een target van ongeveer 150 milliseconden voor transaction finality. Een wijziging in oktober verlaagde het target slot time van 400 milliseconden naar 200 milliseconden.
Ethereum verwerkt veel activiteit via layer 2-netwerken. De Fusaka-upgrade ging live op 3 december 2025 en vergrootte de capaciteit voor data van die netwerken. Cijfers van Ethereum's base chain laten die layer 2-activiteit grotendeels buiten beschouwing.
Ook de supply mechanics verschillen. Solana begon met een jaarlijkse uitgifte van 8% die elk jaar met 15% van het voorgaande percentage daalt tot een vloer van 1,5%. Het netwerk verbrandt de helft van de base transaction fee. Ethereum geeft staking rewards uit en verbrandt ook base transaction fees, waardoor de netto-aanbodverandering afhangt van beide posten.
De betrouwbaarheid verschilde eveneens. Solana viel op 6 februari 2024 uit voor vier uur en 46 minuten. Tijdens een infrastructuurstoring op 12 augustus 2026 ging bijna 29% van de stake offline, terwijl het netwerk wel blokken bleef produceren.
Het artikel is geschreven door Enna Lee voor TokenPost.
Waarom dit telt
De cijfers tonen waar kapitaal en activiteit zich concentreren en laten technische en economische verschillen tussen de netwerken zien. Voor beleggers geeft dit context over liquiditeit, gebruik en netwerkopzet, maar het zegt niets over toekomstige rendementen.