Pediater uit 1957 investeert via Buffett en heeft $300 miljoen op 71

Wat er gebeurde

In 1957 volgde Carol Angle een avondcollege beleggen van Warren Buffett in Omaha. Buffett was 27 en had net een kleine investeringspartner gestart. De Angles stopten $10.000 in die samenwerking en Carol verhoogde later haar aandeel naar $30.000, wat volgens Forbes de helft van hun levenssparen was.

Buffett richtte later voor een groep artsen een partnerschap op, Emdee, Ltd., nadat de Angles een diner met collega’s organiseerden. Elf artsen legden elk $10.000 in. Buffett publiceerde de jaarresultaten van de partners van 1957 tot 1969. Van 1961 tot 1969 behaalden die partners een samengestelde winst van 25,5% per jaar. Over de volledige dertien jaar was dat 23,8% per jaar tegen 7,4% voor de Dow met dividend. De partners kenden geen verliesjaar in die periode, de Dow had er vijf.

Buffett maakte in 1969 het partnerschap af en bood partners de keuze hun deel in te ruilen voor aandelen van Berkshire Hathaway. Hij noemde toen een boekwaarde van ongeveer $45 per aandeel. Volgens het rekenvoorbeeld in de bron zou $30.000 die vanaf 1961 in het partnerschap ging en daarna in Berkshire bleef, uitkomen op honderden miljoenen tot miljarden dollar, en de $300 miljoen die Forbes in 1998 noemde klopt ongeveer met die berekening.

Het pad naar die waarde was vol schokken. Berkshire noteerde vier grote dalingen: 59,1% tussen maart 1973 en januari 1975, 37,1% in oktober 1987, 48,9% van juni 1998 tot maart 2000, en 50,7% van september 2008 tot maart 2009. Op een $300 miljoen positie zijn dat papierverliezen van honderden miljoenen dollar per crash. De Angles verkochten niet en bleven zitten. Carol Angle bleef werken tot ze emeritus werd in 1999 en leidde een bescheiden levensstijl in Omaha.

Waarom dit telt

Het verhaal laat zien wat concentratie in één aandeel kan opleveren, maar ook welke risico’s en grote tussenliggende verliezen een belegger kan doorstaan. Voor beleggers met een grote, lang aangehouden positie is het vooral een herinnering aan de mogelijke omvang van papierverliezen en aan fiscale en ervenoverwegingen bij het houden of afbouwen van zo’n positie.