Energy Transfer verhoogt payout ondanks tegenvallende winst

Wat er gebeurde

Energy Transfer (ET) betaalt $0,3425 per unit op 19 november. Dit is de 20e opeenvolgende kwartaalverhoging van de distributie.

De kwartaalcijfers lieten een winst per unit zien die ongeveer 20% achterbleef op wat analisten verwachtten. Toch liet het bedrijf zien dat de cash sterk genoeg is om de uitkering te dekken. Distributable cash flow was $2,52 miljard en dat dekte de $1,18 miljard aan distributions 2,1 keer.

Het kwartaalverlies kwam deels door $379 miljoen aan papierverliezen op commodity hedges, ongeveer 11 cent per unit. Units sloten recent op $19,43, een stijging van 1,8% na een daling van 3,5% de dag na het rapport. Bij die prijs is de payout goed voor een yield van 7,1%.

Adjusted EBITDA steeg 31% naar $5,03 miljard. De groep verhoogde de 2026 EBITDA guidance naar $19,7 miljard tot $19,9 miljard, ongeveer $850 miljoen hoger op het midden van de range. CEO Tom Long zei dat de aangepaste guidance de outperformance in de kernactiviteiten weerspiegelt.

Energy Transfer is een master limited partnership. Het betaalt zelf geen federale winstbelasting. In plaats daarvan krijgen unitholders een Schedule K-1, die in maart komt in plaats van een 1099. Gewoonlijk overstijgt de cash die de partnership uitkeert de op papier belastbare winst, waardoor distributions de kostprijsbasis van unitholders verlagen.

Een voorbeeld in het artikel beschrijft een 74-jarige belegger die op 8 november 2024 10.000 units kocht voor $17,30 per stuk, totaal $173.000. Die positie is nu $194.300 waard en heeft zeven checks gestuurd ter waarde van $23.275. Energy Transfer betaalde vorig jaar $0,3325 per unit en betaalt nu $0,3425, een verhoging van 3%. Voor 10.000 units is dat $100 extra per kwartaal en $400 per jaar. Op zijn aankoopprijs is het nieuwe tarief een yield van 7,9%. Het bedrijf streeft naar jaarlijkse verhogingen van 3% tot 5%.

De K-1 kan belastinguitstel geven. In het voorbeeld spaart de K-1 de belegger dit jaar ongeveer $1.794 aan federale belasting. Volgens de gebruikte berekeningen vermindert elk jaar $10.960 van zijn $173.000 kostprijsbasis, die rond 2040 op nul uitkomt. Als hij voor die tijd verkoopt, wordt het uitgestelde deel teruggenomen als gewone inkomsten; tot nu toe gaat het om ongeveer $21.360.

De auteur bespreekt waarom verhuizen van deze positie naar een IRA nadelig kan zijn voor MLPs. Ten eerste verdwijnt het nut van het belastinguitstel. Ten tweede kan de IRA zelf belasting verschuldigd zijn via unrelated business taxable income, met als gevolg extra belastingaangiften en belastingbetalingen binnen de IRA. In het voorbeeld zou de recapture in de IRA leiden tot ongeveer $5.834 belasting. Ten derde is er binnen een IRA geen step-up van de kostprijsbasis bij overlijden, terwijl een positie in een gewone rekening bij overlijden wordt herzien naar de marktwaarde.

Als alternatief is verkopen en kopen van een beursgenoteerde pijpleiding die 1099 stuurt mogelijk. In het artikel staat dat de verkoop zonder MLP-deferral $4.004 zou kosten, dus de deferral heeft $5.938 aan extra exitbelasting toegevoegd. Voorbeelden van vervangers en hun opbrengsten worden genoemd, en de swap naar ONEOK kost volgens het artikel $9.942 nu en levert ongeveer $4.669 per jaar minder op.

Waarom dit telt

Voor beleggers in ET of vergelijkbare MLPs bepaalt niet alleen de winst per papier de uitkering, maar vooral de beschikbare cash en de fiscale behandeling via de K-1. Dat kan in een gewone rekening aantrekkelijk zijn, vooral voor beleggers die waarde hechten aan het belastingvoordeel en aan de erfenisbehandeling.